პროექტის შესახებ

ევგენი დრაგანოვი
ევგენი დრაგანოვი - პროექტის ავტორი

მგონი, დაახლოებით ცხრა წლის ვიყავი. მშობლების მეგობრებთან ვიყავით სტუმრად. აივანზე ვიდექი, გარეთ უკვე ბნელოდა, და ერთ მომენტში საკუთარ თავს კითხვა დავუსვი: დედამიწის გარედან ვცხოვრობთ თუ შიგნიდან?

თუ შიგნით, მაშინ რაკეტები კოსმოსში როგორ გადიან? გარსს ხვრეტენ? ხოლო თუ გარედან, მაშინ ისინი, ვინც პლანეტის ქვედა მხარეს ცხოვრობენ, ხომ უნდა ჩამოვარდნენ? მაშინ გადავწყვიტე, რომ გარედან ვცხოვრობთ. ავსტრალიელების "ჩამოვარდნის" საკითხში გაცილებით გვიან გავერკვიე.

ასეთი კითხვებით დაიწყო ჩემი ინტერესი ცის, ფიზიკისა და სამყაროს მოწყობის მიმართ.

მოგვიანებით ეს ინტერესი უფრო გააზრებული გახდა. სკოლაში, შემდეგ კი ფიზიკა-მათემატიკურ ლიცეუმში ჩემი საყვარელი საგნები ფიზიკა და მათემატიკა იყო (მოულოდნელია!). გატაცებული ვიყავი ასტრონომიით, ვმონაწილეობდი ოლიმპიადებში და მიხაროდა, რომ მეცნიერება სამყაროს უკეთ გაგებაში გვეხმარება.

ინსტიტუტიდან რეპეტიტორობა დავიწყე. მოსწავლეებთან მუშაობამ მასწავლა რთული საკითხების მარტივი ენით ახსნა. სხვათა შორის, ახლაც ვატარებ ონლაინ გაკვეთილებს. მომწერეთ!

ერთ მომენტში გამიმართლა და გავიცანი გოგონა, რომელიც კოსმოსით ჩემზე ნაკლებად არ იყო გატაცებული. მაშინვე დაიწყო ურთიერთსასარგებლო თანამშრომლობა ტელესკოპების მაღაზიათა ქსელთან "Four Eyes". შედეგად გაჩნდა ცის თავისუფალი დაკვირვებები: ტელესკოპი ქუჩაში, ღია ცა და ადამიანები, რომლებიც უბრალოდ გვერდით გადიან, ჩერდებიან, ოკულარში იხედებიან და უცებ საკუთარი თვალით ხედავენ მთვარეს, იუპიტერს ან სატურნს. ყველაზე გაბედულები კითხვებსაც სვამენ. ძალიან მაგარია, როცა ადამიანს "სულელური კითხვის" დასმის არ რცხვენია!

მაღაზიის სახელით, მოგვიანებით კი დამოუკიდებლად, სხვადასხვა აქტივობით ქალაქის ათეულობით სკოლაში მისვლა მოვახერხე. მხოლოდ ასტრონომიით არ ვერთობოდით: ნამდვილ მიკროსკოპებშიც ვიხედებოდით და უხილავი სამყაროს ბინადრებს ვაკვირდებოდით.

ამავე პერიოდში ვთანამშრომლობდი ბავშვთა ცენტრთან "ნარინჯისფერი ტელესკოპი". იქ გაკვეთილებს ვატარებდი. ამ გაკვეთილების საფუძველზე გადავწყვიტე ბავშვებისთვის საკუთარი განმავითარებელი ცენტრი შემექმნა. ასე გაჩნდა "ლაბორატორია". სანამ კოვიდის ეპიდემიამ ყველა კარანტინში არ ჩასვა, ბუნებაში გავდიოდით, ვაკვირდებოდით და ექსპერიმენტებს ვატარებდით. ჩემი წარმოდგენით, ეს საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების სწავლების საუკეთესო ფორმაა.

2017 წლიდან რამდენჯერმე ვხელმძღვანელობდი ასტრონომიულ სივრცეს სამეცნიერო ფესტივალებზე “მეცნიერების ვიტამინი”. შესანიშნავი გუნდი, ათასობით მონაწილე და ცნობილი მეცნიერების პოპულარიზატორები პენზის სცენებზე. ნატალიამ და დარიამ ფანტასტიკური პროექტი შექმნეს!

2025 წლის ზაფხულში საქართველოში პირველი ქუჩის ასტრონომიული დაკვირვება გაიმართა. შემდეგ იყო რამდენიმე არჩევითი გაკვეთილი ერთ-ერთ კერძო სკოლაში და ახალი პროექტის შექმნის იდეა. ასე გაჩნდა Lumen Astralis.

ეს არის პროექტი, რომელიც ადამიანებს ეხმარება შეხვდნენ არა მხოლოდ კოსმოსს, არამედ საკუთარ თავსაც. ის ეხმარება იგრძნონ, რომ სამყარო არ არის რაღაც შორეული და უცხო, არამედ რეალობაა, რომლის ნაწილიც ვართ. მეცნიერებაზე შეხვედრებითა და საუბრებით ასტრონომიას და სხვა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებს უფრო ახლოს, გასაგებად და ადამიანურად ვაქცევთ.

მინდა შევქმნა ურთიერთობის სივრცე, სადაც ადამიანებს შეეძლებათ კითხვების დასმა, გაოცება, ფიქრი, თანამოაზრეების პოვნა და სამყაროს მასშტაბისა და ადამიანის ადგილის ხელახლა აღმოჩენა.

როგორც ჩემთვის მნიშვნელოვანმა ადამიანმა თქვა:

ვაკეთოთ დედამიწაზე სიცოცხლისთვის!

პროექტის მხარდაჭერა